Kontekst: prawo i znaczenie dostępności WWW

Zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 (wcieloną do prawa polskiego ustawą z 2019 r.), strony internetowe i aplikacje mobilne podmiotów publicznych muszą spełniać standardy WCAG 2.1 na poziomie AA. Ustawa o dostępności cyfrowej wymaga również publikacji deklaracji dostępności oraz nakłada obowiązek udostępniania zawartości zgodnie z załącznikiem równoważnym WCAG AA. Naruszenie tych przepisów grozi karami finansowymi i odrzuceniem kosztów - cofnięciem finansowania, koniecznością zwrotu środków (zwłaszcza w projektach UE).

Coroczne monitoringi pokazują, że żadna badana strona publiczna nie była w pełni zgodna z wymogami; w 2025 r. z 100 testowanych stron 79 było częściowo zgodnych a 21 niespełniających wymagań.

Prawo wymusza również uwzględnianie dostępności w zamówieniach publicznych. Specjalny poradnik rządowy podkreśla, że w umowach z wykonawcami należy „precyzyjnie wymagać dostępności cyfrowej rozwiązań i treści”. W praktyce oznacza to wpisanie w specyfikacjach warunku zgodności z WCAG 2.1 AA (np. poprzez przygotowanie załącznika określającego kryteria akceptacji) oraz uwzględnienie dostępności w karach umownych i procedurach odbioru. Choć obowiązki prawne dotyczą głównie sektora publicznego, rosnące znaczenie dostępności - potwierdzone m.in. Europejską Dyrektywą o dostępności (EAA) - sprawia, że także firmy prywatne powinny traktować dostępność jako standard i element przewagi konkurencyjnej.

Dostępność to nie tylko wymóg prawny, lecz także szansa biznesowa. Na świecie żyje około 1 miliard osób z niepełnosprawnościami (ich łączny potencjał zakupowy szacuje się na ponad 13 trylionów dolarów). Niedostępna strona może więc odstraszyć znaczną grupę klientów. Przykładowo, raport Click-Away Pound pokazał, że z powodu barier dostępności brytyjscy sprzedawcy internetowi tracą ~17,1 mld funtów rocznie. Inwestycja w dostępność poprawia użyteczność dla wszystkich - 91% specjalistów twierdzi, że lepsze UX przekłada się na wyższe wskaźniki konwersji. Dodatkowo wysoki poziom dostępności zwykle poprawia SEO i zasięg (przeglądarki i AI lepiej indeksują treści przyjazne kodowi).

Kluczowe wnioski raportu WebAIM Million 2026

WebAIM analizuje co roku milion najpopularniejszych stron www. W badaniu z lutego 2026 r. wykryto 56 114 377 błędów (średnio 56,1 błędów na stronę). To zdecydowany wzrost (+10,1%) w porównaniu do poprzedniego roku (51,0 błędu/stronę). Jednocześnie rośnie złożoność stron: średnio 1437 elementów HTML na stronę (o 22,5% więcej niż rok wcześniej). W rezultacie użytkownik z niepełnosprawnością natknie się na błąd co 26 elementów.

Wyniki wskazują, że prawie 96% badanych stron miało wykryte błędy WCAG, co odwraca wcześniejszy trend lekkiej poprawy (w 2025 r. było to 94,8%). Tylko ok. 3,8% stron było (według testów automatycznych) w pełni zgodnych, a aż 95,9% zawierało przynajmniej jedną wadę przeciwko poziomowi A/AA. Ponad jedna czwarta badanych stron (30,4%) miała ponad 10 błędów .

Najsłabszym ogniwem jest kontrast tekstu - aż 83,9% stron ma fragmenty o zbyt niskim kontraście. Średnio na stronie występuje 34 przypadki nieczytelnego tekstu. Kolejne popularne usterki to brak alternatywnego tekstu dla obrazów (53,1% stron) oraz brak opisów etykiet pól formularzy (51,0%). W praktyce oznacza to, że co druga witryna nieprawidłowo opisuje obrazy lub formularze, co uniemożliwia korzystanie z czytników ekranowych. Dodatkowo 46,3% stron zawiera puste łącza (linki bez tekstu), 30,6% - puste przyciski, a 13,5% - nieustawiony język dokumentu. Puste lub mylące łącza (np. z etykietą „kliknij tutaj”) dodatkowo pojawiają się na 15,2% stron.

Warto zwrócić uwagę na różnice między krajami i technologiami. Strony w domenie .pl wypadły gorzej niż przeciętnie: średnio 67,1 błędu na stronę (czyli o 19,5% więcej niż globalna średnia). Dla porównania, strony rządowe (.gov) miały średnio zaledwie 18,5 błędu (- 67% poniżej średniej). Podobnie Polacy rzadziej deklarują język dokumentu na swoich stronach: aż 22,5% badanych dokumentów w języku polskim nie miało ustawionego kodu języka.

Raport podkreśla też wzrost problemów wynikający z nadmiernej złożoności technologicznej. Na stronach testowanych wykorzystano coraz więcej atrybutów ARIA (133 mln wykrytych, 133 na stronę), co koreluje z większą liczbą błędów (strony z ARIA miały średnio 59 błędów vs 42 na stronach bez ARIA). Przykładowo 5,7% stron korzystało z roli menu ARIA, ale u 22% z nich ta implementacja była wadliwa. Rośnie również liczba elementów takich jak tabindex czy aria-hidden (rodzaj „kryjówek” treści), co może ukrywać istotne informacje przed technologiami pomocniczymi.

Reasumując: strony internetowe stają się coraz bardziej skomplikowane, jednocześnie obniża się ich zgodność z WCAG. Usunięcie już najczęściej występujących błędów (kontrast, alt, etykiety, linki, język) przyniosłoby ogromną poprawę dostępności (96% problemów wiązało się z tymi sześcioma kategoriami). Wynika z tego, że nawet przy obecnym stanie technologii skala trudności jest głównie w organizacji procesów i świadomości, a nie w samym kodzie - wiele napraw to proste zmiany we wskazanych obszarach.

Implikacje biznesowe, prawne i UX

1. Znaczenie biznesowe. Wdrożenie dostępności przekłada się na realne korzyści ekonomiczne. Otwarcie witryny na osoby z niepełnosprawnościami - oraz ich rodziny - może zwiększyć bazę klientów. Badania branżowe pokazują, że 91% menedżerów dostrzega wpływ dostępności na lepsze doświadczenie użytkownika, co z kolei zwiększa zaangażowanie i współczynniki konwersji. Przekłada się to na większe przychody: łatwiejsze poruszanie się po serwisie sprzyja dłuższym sesjom i powrotom klientów. Przykład z rynku: już w 2019 r. stwierdzono, że niedostępne sklepy internetowe w Wielkiej Brytanii straciły 17,1 mld funtów z powodu „kliknięć w pustkę” - czyli przerwania zakupów przez użytkowników napotykających bariery. Ponadto wysoka dostępność wspiera działania SEO (treści z tekstem alternatywnym i poprawną strukturą są lepiej indeksowane) oraz zwiększa szanse dotarcia do nowych kanałów, np. wyszukiwarek głosowych czy AI.
2. Ryzyka prawne. Niezgodność ze standardami WCAG może skutkować konsekwencjami prawnymi. Dla podmiotów publicznych niedopełnienie obowiązków może oznaczać kary pieniężne oraz obowiązek doprowadzenia strony do dostępności na własny koszt. W krajach takich jak USA rośnie liczba pozwów (według danych ADA - ponad 4600 spraw do 2023 r.), najczęściej dotyczących właśnie braków w WCAG. W Unii Europejskiej Komisja wraz z krajami monitoruje implementację Dyrektywy 2016/2102. Polskie prawo wymaga WCAG 2.1 AA - organizacje niepubliczne, szczególnie z sektora e-commerce czy finansowego, mogą się spodziewać rosnącej presji regulacyjnej (nowa Dyrektywa dostępności produktów i usług cyfrowych - EAA - obejmuje wkrótce też strony banków, e-sklepy i bilety elektroniczne). Nawet jeśli firma nie jest objęta ustawą o dostępności cyfrowej, należy pamiętać o takich regulacjach jak ustawa o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (2019) i implementacja konwencji ONZ, które akcentują równość dostępu do informacji.
3. Wpływ na doświadczenie użytkownika (UX). Braki w dostępności bezpośrednio obniżają użyteczność. Osoby z wadą wzroku bądź słuchu mogą nie odczytać kluczowych informacji (np. brak napisów do wideo czy opisów dla obrazów), osoby z problemami motorycznymi mają trudności z nawigacją po niewłaściwie oznaczonych elementach. Nawet użytkownicy bez niepełnosprawności korzystają lepiej z serwisu o czytelnej strukturze i dużym kontraście. Dostępność to w praktyce przyjemność użytkowania: wyraźne nagłówki ułatwiają przeglądanie treści, poprawny język dokumentu (kod ) pomaga w poprawnej dykcji przez przeglądarki oraz tłumacze, czy etykiety przycisków i formularzy zmniejszają liczbę błędów przy zakupach i wypełnianiu zamówień. Dlatego poprawa dostępności oznacza nie tylko zmniejszenie ryzyka prawnego, ale też realną poprawę wyników biznesowych i satysfakcji klienta.

Priorytety naprawcze i harmonogram działań

Działania w obszarze dostępności należy priorytetyzować. Na najwyższym miejscu powinna być naprawa najpowszechniejszych problemów wymienionych w raporcie (kontrast, alt, etykiety, struktura nagłówków, język). Konkretnie zalecamy:

• Krok 1: Audyt dostępności - przeprowadzenie analizy automatycznej (np. WAVE, Axe) i ręcznej. Raport WebAIM zaleca, aby liczbę błędów mierzyć zarówno liczbą problemów jak i obszarami wpływu. Wynik wstępnego audytu wskaże największe błędy na stronie.
• Krok 2: Naprawa krytyczna - natychmiastowe wprowadzenie zmian w obrębie najczęstszych błędów: dodanie tekstów alternatywnych do obrazów (WCAG 1.1.1), nadanie etykiet/formularzy (1.3.1), poprawa kontrastu kolorów (1.4.3; wymagana relacja 4.5:1), ustawienie znacznika lang="pl" (3.1.1) oraz wypełnienie pustych linków/przycisków opisowymi tekstami (2.4.4). Te prace przyniosą natychmiastowy efekt - usunięcie blisko połowy problemów raportu.
• Krok 3: Poprawa semantyki i struktury - uporządkowanie nagłówków (pojedynczy nagłówek H1 na stronę, konsekwentna kolejność znaczników, dodanie regionów/znaczników ARIA landmark - np.  
• Krok 4: Testy użytkowników z niepełnosprawnościami - po wdrożeniu zmian warto przeprowadzić testy z udziałem realnych użytkowników (zwłaszcza z dysfunkcjami wzroku i słuchu) oraz testy automatyczne W3C (np. Lighthouse).
• Krok 5: Ciągły monitoring i poprawki - poprawiona strona powinna być objęta procesem ciągłego sprawdzania dostępności, np. przy kolejnych aktualizacjach. Wdrożenie automatycznego skanowania przy pomocy narzędzi CI/CD oraz coroczny audyt gwarantują, że nowe zmiany nie wprowadzą regresji.

Kroki - przykładowy charmonogram

1. 2026-06-01 : Przeprowadzenie audytu dostępności serwisu
2. 2026-07-01 : Opracowanie planu naprawczego z listą priorytetów
3. 2026-08-01 : Implementacja poprawek krytycznych (kontrast, alt, etykiety)
4. 2026-09-01 : Testy użyteczności i dostępności (automatyczne i z użytkownikami)
5. 2026-10-01 : Wdrażanie dalszych poprawek (ARIA, nagłówki, itp.)
6. 2026-11-01 : Weryfikacja końcowa i odbiory, publikacja deklaracji dostępności
7. 2026-12-01 : Ciągły monitoring i utrzymanie (w budżetach na aktualizacje)

Przykładowe klauzule zamówień i umów

Przy zamawianiu strony lub aplikacji cyfrowej konieczne jest formalizowanie wymagań dostępności w dokumentach przetargowych i umowach. Rządowy poradnik nakazuje, by „w umowach i zamówieniach publicznych zawsze od wykonawców precyzyjnie wymagać dostępności cyfrowej”. W praktyce oznacza to np. następujące zapisy w specyfikacji:

• „Wykonawca zobowiązuje się dostarczyć rozwiązanie spełniające standard WCAG 2.1 na poziomie AA (włączając wszystkie wyniki testów zgodności).”
• „Wszystkie elementy interfejsu (obrazy, linki, pola formularzy, multimedia) muszą mieć opisy tekstowe zgodne z wytycznymi WCAG 2.1.”
• „Strona musi mieć zdefiniowany atrybut języka () oraz poprawne semantyczne znaczniki (nagłówki, listy, etykiety formularzy).”
• „Wymagany jest pozytywny wynik audytu dostępności (np. brak błędów krytycznych) przeprowadzonego przez niezależnego eksperta przy odbiorze końcowym.”
• „W przypadku stwierdzenia niezgodności wykonawca zobowiązany będzie do usunięcia wykrytych problemów w terminie X dni, pod rygorem kar umownych.”

Takie zapisy (zalecane już przy formułowaniu RFP) zapewniają, że dostępność jest brana pod uwagę od początku. Przykładowo, dołączenie do dokumentów umowy gotowego aneksu WCAG (listy kontrolnej) lub wskazanie konkretnej normy (WCAG 2.1 AA) daje wykonawcy jasne wytyczne. Warto również zastrzec, że brak deklaracji dostępności lub brak dostępności może skutkować naliczeniem kar umownych lub unieważnieniem odbioru końcowego.

Szacowany nakład prac i złożoność napraw

Poniższa tabela zestawia 10 najczęstszych problemów z raportu WebAIM Million z procentowym udziałem stron, odpowiednimi kryteriami WCAG, wpływem na użytkownika oraz szacunkowym stopniem skomplikowania naprawy:

Uwaga: Procenty pochodzą z raportu WebAIM Million 2026. „Złożoność naprawy” oceniono na podstawie doświadczeń w projektach dostępności: niska oznacza proste zmiany w treści lub atrybutach (np. ustawienie języka lub dodanie tekstu alt), średnia - modyfikacje szablonów/CSS/HTML lub umiarkowane prace deweloperskie (etykiety, skip link, kontrast), wysoka - duże zmiany architektury lub logiki (np. przebudowa interfejsu, zaawansowane skrypty ARIA).

Z powyższych rekomendacji wynika, że większość najważniejszych poprawek jest stosunkowo prosta (niskiej lub średniej złożoności), a ich wdrożenie natychmiast podniesie dostępność witryny. Naprawy o wysokim priorytecie to m.in. dodanie brakujących opisów alternatywnych, zamiana nieczytelnych schematów kolorystycznych, oznaczenie pól formularzy i elementów interfejsu oraz określenie języka w znaczniku . Działania bardziej złożone (wysokie) obejmują np. uporządkowanie struktury ARIA i znaczniki 

…

 oraz pełne testowanie z użytkownikami z niepełnosprawnościami.

Zadbaj o dostępność cyfrową

Osiągnięcie pełnej dostępności stron internetowych często wymaga specjalistycznej wiedzy. Krakweb to firma z wieloletnim doświadczeniem w audytach i wdrażaniu dostępności cyfrowej. Oferujemy kompleksową pomoc: od wstępnego audytu (ocena narzędziami WAVE/Axe, testy manualne), przez opracowanie planu naprawczego, aż po wdrożenie i weryfikację poprawek. Nasi eksperci pomogą zidentyfikować najważniejsze błędy, przygotować wymagania przetargowe oraz przeszkolą zespół w zakresie WCAG 2.2.

Dzięki współpracy z Krakweb zyskasz pewność, że strona będzie zgodna z polskimi i europejskimi standardami (WCAG AA), co zwiększy jej wiarygodność i użyteczność. Poprawa dostępności nie tylko minimalizuje ryzyko prawne, lecz także otwiera serwis na nowych użytkowników i poprawia SEO. Skontaktuj się z nami, aby umówić konsultację lub audyt dostępności - pomożemy bezpiecznie wdrożyć wymagane ulepszenia i zwiększyć konkurencyjność Twojej strony.

Źródła: Raport WebAIM Million 2026, normy WCAG 2.1, Dyrektywa UE 2016/2102 i polska Ustawa o dostępności, oficjalne raporty monitoringu dostępności w Polsce oraz badania branżowe na temat korzyści dostępności.

Komentarz eksperta. Maciej Chmielowski

tl;dr - czyli kluczowe fakty, obserwacje i wnioski z mojej perspektywy

1. Strony są coraz bardziej złożone. Widać to w kodzie oraz w treści. 
2. Zastosowano jeszcze więcej ARIA. 133 na stronę, wzrost o 27%.
3. Najczęstsze błędy to problemy z kontrastem, brakiem altów, brakującymi etykietami, puste linki i przyciski.
4. Jest też brak języka, ale dotyczy już tylko 13,5% stron - z roku na rok spada. Świadomość i zgodność w tym zakresie wzrasta. 
5. Średnio strony mają 1,5 nagłówka H1 (spada, ale nadal więcej niż jeden na stronę), 8,7 nagłówków H2, 11,2 H3. H4, H5 i H6 są mniej popularne. 
6. Regiony występują w ponad 84% stron, ale region main tylko w 46%.Stosowanie obu rośnie. 
7. Tylko 17% stron ma skiplinka. 10% skiplinków jest zepsutych. 
8. Amerykanie i Kanadyjczycy dbają o dostępność znacznie lepiej niż europejczycy. Polska wypada słabo na tle światowym i europejskim - znacznie poniżej średniej - zarówno biorąc pod uwagę kryterium według języka jak i domeny .pl.
9. To jaką technologię zastosujesz pomoże Ci w zrobieniu dostępnej strony (Astro, np. AdobeExperience Manager zamiast Wordpress, LinkedInAds zamiast Adsence, 

Raport ten to cykliczne coroczne zautomatyzowane badanie stanu dostęności cyfrowej stron na całym świecie. Jest realizowany przez firmę WebAIM stojącą za wtyczką Wave do badania dostępności stron internetowych.

Bez wiedzy w zakresie dostępności i czytany pobieżnie może nie prowadzić do żadnych wniosków lub wręcz do błędnych wniosków. 

Podzielę się więc kilkoma moimi spostrzeżeniami i wnioskami. 

Pamiętać należy po pierwsze, że automaty znajdują szacunkowo 30-40 procent błędów dostępności cyfrowej. Raport nie pokazuje więc wszystkich problemów, a jedynie ich wycinek. Traktuję go jako wskazanie przede wszystkim kierunku zmian.

Na wyniki patrzyć należy przez pryzmat zmieniającej się technologii - u wszystkich uczestników tego ekosystemu. Zmienia się bowiem technologia do automatycznego audytowania stron - czyli zmienia się Wave i inne wtyczki i automaty. Z roku na rok wykrywają więcej błędów, działają stopniowo coraz to bardziej precyzyjnie. Na większą liczbę znalezionych błędów może więc wpływać większa skuteczność narzędzia. Zmienia się po drugie technologia, która służy autorom stron do ich budowy. Pojawiają się modniejsze (nowocześniejsze?) biblioteki, frameworki i inne składniki budowania stron internetowych oraz nowsze (lepsze?) wersje tych starych. W efekcie jedne błędy są usuwane, a inne pojawiają się po raz pierwszy. Po trzecie zmienia się technologia u użytkownika. Rozwijają się przeglądarki internetowe i czytniki ekranu.

Wielokrotnie zdarza mi się prowadząc szkolenia z dostępności cyfrowej trafić na coś co uznaję za błąd, a przeglądarka lub czytnik ekranu sobie z tym radzi. Czy to w efekcie pozostaje błędem? Moje podejście jest takie: Technologia poradziła sobie w tej sytuacji. Jeśli istnieje jednak duże prawdopodobieństwo, że choć w jednym środowisku pojawi się w efekcie tego problemu utrudnienie dla użytkownika - to tak, jest to błąd dostępności cyfrowej. A kombinacji przegląrek z urządzeniami, z rozdzielczościami, z technologiami asystującymi (szczególnie, ale nie tylko czytnikami ekranu) jest tak wiele, że trudno czasem to sobie wyobrazić, a jeszcze trudniej odtworzyć w środowisku testowym. 

Wracając jednak do raportu WebAIM i liczby błędów. Strony internetowe są coraz bardziej złożone. Pokazuje to liczba nagłówków z raportu. Interpretować to według mnie można na dwa sposoby: 1. twórcy stron nauczyli się dostępności i zaczęli stosować nagłówki zgodnie z semantyką i przeznaczeniem. 2. Strony są podobnie zrobione, ale rosnąca liczba nagłówków oznacza więcej sekcji na stronach. Skłaniam się ku drugiemu wnioskowi. Ale też wzrost kompleksowości widać we wzroście elementów strony - średnia liczba to 1437 - o 22,5% więcej niż rok wcześniej i rośnie co roku o 2019. 

Ciekawą kolumną w tabelach raportu jest różnica procentowa (wskazująca na różnicę w stosunku do wartości średniej) w poszczególnych kategoriach. 

Widać, że najlepsze od względem dostępności są strony z branż: 

• rządowe
• NGO - największa zauważalna zmiana na pozomie ponad 20% poprawy
• naukowe,
• finanse,
• kariera,
• prawo/polityka,
• social media,
• edukacja,
• technologia - solidna kilkunastoprocentowa poprawa tych 7 branż

Branże najmocniej inwestują w dostępność - są świadome, inicjują i realizują zmianę w tym zakresie. 

Na drugim biegunie są serwisy:

• sportowe
• zakupy - ponad 25% gorsze wyniki od średniej w tych 2 branżach
• moda
• artykuły domowe i ogrodowe
• hobby 
• nieruchomości
• podróże
• strony dla dorosłych

Te branże z ponad 10% pogorszeniem mierzonym jako średnia liczba błędów na stronie głównej. 

Dostępność cyfrowa - Polska vs świat

Strony angielsko-języczne są w zakresie dostępności najlepsze (mają najmniej błędów) - 18% mniej błędów od średniej. Strony polskie przy tym wypadają blado - u nas jest błędów więcej o 22,5%. Na szarym końcu - strony ukraińskie. Źle jest na stronach chińskich i rosyjskich. Nieco gorzej niż u nas jest w Czechach. Strony w domenach państw zachodniej europy zanotowały zdecydowanie lepsze wyniki od nas (uk, nl,de - zdecydowanie lepsze, fr, es it nieco lepsze). Najlepiej wypadły "końcówki" amerykańska i kanadyjska (.us i .ca).

Najbardziej dostępne technologie do budowania stron internetowych

Jeśli chcesz być accessibility-first czyli dostępny u podstaw - warto rozważyć technologie które wypadły w raporcie najlepiej. 

Z CMSów jest to Adobe Experience Manager - lepiej o 46,7% od średniej. 

Najgorszy ze zidentyfikowanych CMSów jest 1C-Bitrix, drugi od końca Wordpress, nieco lepiej Joomla i Drupal oraz Typo3. 

Należy zwrócić uwagę na dobry wynik generatorów Squarespace i Wix. 

Dostępność cyfrowa Frameworków JS, bibliotek, sieci reklamowych

Z frameworków niesamowity wręcz wynik osiągnął Astro. - 84% mniej błędów - średnio 9 błędów jedynie. Warto przyglądnąć się temu Frameworkowi. 

Z bibliotek JS wspomnianych w raporcie trudno mówić o dobrych wynikach. Najgorzej wypadły SweetAlert2 i FancyBox oraz Clipboard.js. Nie stosujcie ich jeśli dbacie o dostępność. 

Co ciekawe Next.js zakwalifikowany jest zarówno jako Framework Webowy jak i jako Framework JS. Wśród frameworków webowych zajmuje pierwsze miejsce przed Express, Zurb i UIkit. Na szarym końcu Bootstrap.

Jak czytać te wyniki? Po pierwsze zwróćmy uwagę na odchylenia od średniej. Jeśli coś wyraźnie odstaje in plus - czyli strony używające tej technologii zawierają mniej błędów - wnioskuję, że w ramach konstrukcji tej technologii i jej szablonów / komponentów / kodu - rozwiązania są przemyślane tak, że z grupntu eliminują błędy dostępności lub pomagają je minimalizować - np. przez odpowiedni dobór kolorów (kontrastów), odpowiednią semantykę - przemyślane, ze zrozumieniem zastosowanie HTMLa zgodnie z jego przeznaczeniem. W drugą stronę zaś - jeśli jakieś technologie, frameworki, biblioteki odstają - średnia liczba błędów na stronach je stosujących jest znacznie większa od średniej z rynku - oznacza to, że ich autorzy nie przepracowali jeszcze tematu dostępności. Stosowanie ich w tej sytuacji odradzam. 

Analizowane w raporcie był też sieci reklamowe. Z wyników wyniągnąć można wnioski, że kod zaszywany na naszym serwisie przez sieć reklamową ma wpływ na pogorszenie dostępności naszej strony. Najbardziej psują strony Yandex, 33Across i Pinterest Ads.